Alfredo Morreel

Op papier ging het goed. Toch zat ik in een burn-out, met een depressie erbovenop. Ik sprak niet meer af met vrienden, kwam niet meer buiten, at slecht en dronk te veel. Alles wat met plannen te maken had, schoof ik door. Eerlijk naar mezelf kijken had ik geen zin in. Het was makkelijker om het op iets of iemand anders te steken.

Ik wist niet meer wat ik met mijn leven wilde, en ik kon er niet eens over nadenken.

Ik voelde in alles dat ik hier alleen niet uit zou komen. Maar tegen vrienden en familie durfde ik niet eerlijk te zijn. De eerste keer dat ik het hardop zei, was bij een psycholoog.

Sindsdien weet ik: je hoeft dit niet alleen te doen. Het is normaal om verbinding te willen, erkenning, en mannen om je heen die jou begrijpen. Ik zeg nu gewoon wat er speelt, ook tegen andere mannen.

Daarom loop ik graag met mannen mee die het even niet weten.

Ik ben mentor en geen therapeut. Als je beter bij een professional past, zeg ik dat eerlijk.